Бермуд үч бурчтугунда жаңы аномалиялар аныкталды

Бермуд үч бурчтугунда жаңы аномалиялар аныкталды

Изилдөөчүлөр көптөгөн адамдардын,  учактардын табышмактуу жоголушу катары белгилүү болгон акваториянын адаттан тыш өзгөчөлүгүн аташты.Ар кайсы жылдардагы маалыматтарды салыштырып, илимпоздор Бермуда үч бурчтугу жайгашкан Саргассо деңизиндеги он жылдык куюн күч алууда деген жыйынтыкка келишти.

Атап айтканда, изилдөөчүлөр таң калыштуу көрүнгөн бир өзгөчөлүктү табышкан: Бермуд аралынан  100 км радиуста, шамалдын орточо максималдуу ылдамдыгы 56дан 117 км / саатка чейин жогорулаган. Бул 1955-жылдан 2019-жылга чейинки мезгил. Бул ар бир он жылда шамалдын ылдамдыгы 10 км / саатка көбөйгөнгө барабар. Бул Бермуда үч бурчтук зонасындагы суулардын жылышы менен байланыштуу. Деңиз бетинин жогорку температурасы тропикалык циклондордун күчтүү болушуна алып келет. Мындан тышкары, бороондордун пайда болушуна деңиздин тереңдигиндеги температура дагы таасир этет, бирок буга чейин ал буга өтө маанилүү роль ойнобойт деп эсептелинген.

Тропикалык циклондор жылуу, нымдуу абанын жогорулашынан, суу буусунун жамгыр түрүндө конденсациясынан жана ушул процессте алынган кургак абанын төмөндөшүнөн пайда болот. Натыйжада жер үстүндөгү суулар муздайт, бирок тереңдиктеги суулар жетиштүү жылуу болсо, алар көтөрүлүп, бороон пайда болуу процессин улантышат. Ушундан улам, ал күчтүү болуп калат дейт окумуштуулар.

Бермуда  үч бурчтугу дагы эмнеси менен белгилүү?

Бермуда үч бурчтугунда учактардын жоголушунун себеби  ачылды 1945-жылы декабрда АКШнын аскер-деңиз флотундагы беш "Торпедо бомба таштоочу учагы" окуу тапшырмасы менен учуп келишкен. Бир нече сааттан кийин 14 адамдан турган экипаж жоголуп кеткен.Табышмактуу жоголуу учактар ​​Бермуда үч бурчтугуна кирген учурда болгон - болжол менен 700 миң чарчы метр акваторияда болгон. Ал Америка Кошмо Штаттарынын түштүк-чыгыш жээгинде, Бермуда жана Пуэрто-Риконун ортосунда жайгашкан. Издөө иштерине куткаруучу учак жөнөтүлүп, ал дагы дайынсыз жоголгон. Учактын ичинде 13 адам болгон. Учкучтар компастардагы көйгөйлөр жана навигациядагы кыйынчылыктар жөнүндө кабарлай алышкан. Айрым маалыматтарга караганда, түшкөн акыркы радио билдирүүлөрдүн биринде экипаж суунун түсүндөгү таң калыштуу өзгөрүүлөр жөнүндө да  айтышкан, бирок бул ойдон чыгарылып калышы мүмкүн.

 Эксперттик түшүндүрмө

Учактар ​​жоголгондон 75 жыл өткөндөн кийин, австралиялык эксперт Шейн Саттерли кайгылуу окуяларга эмне себеп болушу мүмкүн экендигин айтты. Ал кырдаалды талдап жатып, мистикалык чечмелөөлөрдү эске албоого аракет кылганын, мисалы, келгиндер баарына күнөөлүү деген теория бар экендигин тактап, сынчыл ой жүгүртүүгө аракет кылды.Ошентип, эксперттин иликтөөсү бир нече факторлор жоголушка таасир этээрин  айкындады. Ага  аба ырайынын  түнкүсүн тез өзгөргөнү болгон. Ушундан улам, лейтенант Чарльз Тейлор, "19-рейстин" командачылыгын башкарып, навигацияны көрө  албай, учактарды башка  жерге багыттаган. Ошондой эле Чарльз Тейлор учуу маалында бир нече жолу жоголгону белгилүү болгон - ал Тынч океанына  учакты кеминде эки жолу багыттаганга  аргасыз болгон.Мындан тышкары, экипаждын курамында түн ичинде же аба ырайы бузулганда учактын бардык шаймандарын колдонууну билбеген стажерлер кирген. Саттерлинин айтымында, учактар ​​суу бетине шашылыш конгондон кийин бир мүнөткө жетпей чөгүп кеткен. Мындай учурларда, учактардын сыныктарын табуу мүмкүн эмес болгон эгерде алар табылса, анда ал калдыктардын өтө аз бөлүгү гана табылган. Эксперттин айтымында, бул "изи жок" жоголууну түшүндүрөт.Изилдөөлөр ошондой эле Бермуд үч бурчтугунда жоголгон кемелердин жана учактардын  саны  океандын башка бөлүгүндө жоголгондордун санынан көп эмес экендигин көрсөттү.

Бермуд аралы кандайча пайда болгон ?

Буга чейин, Бермуд аралын  вулкандык түндөр пайда кылган - жогорулаган магма агымдары литосфера плитасы аркылуу күйүп кеткен,- деп эсептелген. Гавай архипелагы болжол менен ошол эле механизм менен пайда болгон. Бирок, ГЕОХИ АККнын кызматкери Александр Соболев баштаган  окумуштуулар тобу Бермуддун астында 800 метр тереңдикте алынган өзөктүн (геологиялык үлгү) жаңы анализин жүргүзүштү. Жаңы версияга ылайык, Бермуд аралын камтыган Атлантика океаны болжол менен 175 миллион жыл мурун Пангея суперконтиненти бөлүнгөндөн кийин пайда болгон. Литосфералык плиталардын сыныктары океан түбүнүн астындагы мантияга түшүп, 600 километр тереңдикке чөгүп кеткен. Мантия агымынын толкуну менен бул таштандылардын бир бөлүгү кайра көтөрүлүп, Бермуда архипелагын гана эмес, Атлантика океанындагы башка бир катар аралдарды пайда кылган.

Которгон: Күннура Рахманова.